SETA DC Konferansı ve ABD ile ilişkilerimiz

SETA’nın Washington DC ofisinin yıllık konferansında bu sene farklı yönleriyle Türkiye-ABD ilişkileri ele alındı. İlişkilerin özellikle stratejik ve dış politikaya bakan yönlerinin masaya...

SETA’nın Washington DC ofisinin yıllık konferansında bu sene farklı yönleriyle Türkiye-ABD ilişkileri ele alındı. İlişkilerin özellikle stratejik ve dış politikaya bakan yönlerinin masaya yatırıldığı konferansta DC’deki Türkiye ve Ortadoğu tartışmalarının seyrine dair de birçok izlenim edinme fırsatı doğdu.
ABD özellikle dış politika anlamında dondurulmuş günler yaşıyor. Bunun en büyük sebebi de görev süresi yakında bitecek olan Obama. Obama göreve geldiğinde dış politika odağını Asya’ya kaydıracağı vaadinde bulunmuş; belki de hiçbir zaman yerine getiremediği bu vaat yüzünden pasif-agresif politikalar izleyerek başta Ortadoğu olmak üzere dünyanın jeopolitik açıdan kritik noktalarının tüm dengelerini alt üst etmişti. Obama’nın kişiselleştirdiği dış politikası tabiri caizse ABD’nin eksenini kaydırdı. Başkanlık dönemi, Rusya’nın Ukrayna ve Suriye üzerinden küresel ve bölgesel rekabete tekrar döndüğü, İran’ın ve paramiliter vekillerinin palazlandığı, geleneksel müttefiklerden Türkiye, Suudi Arabistan ve İsrail gibi ülkelerle sorunların yaşandığı bir dönem olarak hatırlanacak.
İlginçtir ki Cumhuriyetçilerden Demokratlara kadar büyük çoğunluk Obama’nın Ortadoğu politikalarını eleştiriyor. İran’la nükleer mutabakatı ve Küba’yla normalleşmeyi bir kenara koyarsak, Obama dış politikada elini attığı hemen hemen her dalı kuruttu. Bu durum DC’de “ABD dünyanın tüm sorunlarını çözemez” şeklinde savunmacı bir ruh haline sebep olmuş. Bu Obama’nın geçen ay Atlantic Dergisi’nde Jeffrey Goldberg’e verdiği röportajda müttefiklerini “beleşçilikle” suçlamasına paralel bir durumun yansıması. Oysa Türkiye gibi birçok müttefiki, kısmen Obama’nın başlarına açtığı belalarla kendi imkânlarıyla mücadele etmeye çalışıyor. Obama “müttefiklerin” inisiyatif almasını isterken, inisiyatif alanları ise suçlamadan geri kalmıyor. Obama’nın Suriye meselesine yaklaşımı ve Türkiye’ye resmi ve gayri resmi yollardan kurmaya çalıştığı baskı bunun en bariz örneği. Obama çoğu zaman söylemle eylem arasında kopukluklar yaşayan ve kendine biçtiği kozmik değerle ABD’nin dış politikasını kişiselleştiren bir başkan oldu. Toplantıda SETA DC’den Kılıç Buğra Kanat’ın ABD’yi (daha özelde Obama dönemi dış politikasını) Superman 4’te kimlik karmaşası yaşayan Superman’e benzetmesi oldukça yerindeydi. Gerçekten de ABD dış politikası Obama döneminde kontrolsüz savrulmalarıyla ve tutarsızlıklarıyla ön plana çıktı.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Türkiye'nin eşsiz katma değeri 07 Aralık 2020 | 199 Okunma Biden sonrası ABD dış politikası 13 Kasım 2020 | 196 Okunma Amerikan seçimleri 06 Kasım 2020 | 82 Okunma Avrupa'da ırkçılık ve İslam karşıtlığı 02 Kasım 2020 | 262 Okunma Seçimler ve ABD'nin küresel pozisyonu 23 Ekim 2020 | 127 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar