Kendimizi güzelce kandırıvermek…

Böyle bir huyumuz, ne huyu böyle bir yaşama biçimimiz, ne biçimi bu tür bir hayat felsefemiz var; kendimizi bir güzel, güzelcecik kandırıvermek. Yok yok, olmadı, gördüğümüz şey gerçek değil.

Olsa bile o kadar büyük değil. Abartacak, büyütecek bir şey yok, demek. Dışını çiçekli, böcekli desenlerle işlediğimiz içi taş dolu yastığı, kuş tüyü kabul edip uyumaya kalkışmak. Bak bak demek, bu yastık gördüğünüz gibi ne kadar da güzel, ne kadar da yumuşacık demek. Bir gerçekle karşılaştığımızda, bunu bir kader, bir doğal felaket, bir önlenemezlik olarak görmek. Böyle bir halimiz var işte, her işte tekrarlanan. Her işe her şeye sinen. İlk...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Şiiri görmeden şair aramak/ya da… 18 Şubat 2020 | 42 Okunma Kendimizi güzelce kandırıvermek… 11 Şubat 2020 | 73 Okunma Gençlere bakmak ya da gençlerden bakmak 04 Şubat 2020 | 123 Okunma Üç tekrar kanunu 28 Ocak 2020 | 117 Okunma Dayı Parçası/ Saklı Baba* 21 Ocak 2020 | 117 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar