İnsan, sanat, edebiyat

Sanat ve edebiyat baktığını görmek, gördüğünü dü­şünmek, düşündüğünü idrak etmek ve Sani-i Zülcelâle ulaşmak içindir: Hem Allah’tan insana, hem de insandan insana bir ikramdır. Öyleyse sanat-edebiyat söz konusu olduğunda önce insanı ele almak lazım.

Rahmetli annem, aynaya her bakışında şükrederdi...

Bir gün neye şükrettiğini sordum. “İnsan olarak yara­dılışıma” dedi.

O zaman şaşırmıştım. Çünkü sadece insan olarak ya­ratılmış olmanın bize verilmiş büyük bir İlahî armağan olduğunu düşünemeyecek kadar küçüktüm.

Çok sonra anladım ki, Allah, başka hiçbir sanat eseri vücuda getirmeyip yalnızca insanı yaratsaydı, muhteşem sanatına hiçbir noksanlık gelmeyecekti. Zira insan, gerek fiziki yapısı, organik bağlantıları, gerekse sevgi, şefkat, düşünce, şuur ve akıl gibi ruh yapısı açısından tam bir sanat şaheseridir: Cennet müjdelisi bir “ebedi âbide”dir.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Aydın yanılgısı 28 Ocak 2020 | 26 Okunma “İbrahim Edhem’i bilir misiniz?” 27 Ocak 2020 | 557 Okunma Ah şu heykeller! 25 Ocak 2020 | 124 Okunma Şu “Kemalizm” tartışması 24 Ocak 2020 | 181 Okunma Neler neler yedik! 22 Ocak 2020 | 217 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar