Duman dedemin sırdaşıydı...

 “Duman, dedemin en vefalı dostuydu, rahmetli karısının armağanıydı, âdeta bir sırdaşıydı...” Öyle titriyordu ki sesi. Ona üzülmemek imkânsızdı. Hatta ne yalan söyleyeyim orada...

 
“Duman, dedemin en vefalı dostuydu, rahmetli karısının armağanıydı, âdeta bir sırdaşıydı...”
 
Öyle titriyordu ki sesi. Ona üzülmemek imkânsızdı. Hatta ne yalan söyleyeyim orada ağlamadığım için kendimden utanmıştım. Annem bizden medet umarcasına yüzümüze baktı. Ne denirdi ki, ne diyebilirdik...
Duman, dedemin en vefalı dostuydu, rahmetli karısının armağanıydı, sırdaşıydı. Beraber üzüldük, içimiz parçalandı.
Evimizin karşısındaki tarlaya...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Bir macera yüzünden... 08 Mayıs 2021 | 35 Okunma Ayrıldığıma pişman oldum!.. 07 Mayıs 2021 | 226 Okunma Vicdan azabı... 06 Mayıs 2021 | 97 Okunma Berlin’den Antalya’ya... 05 Mayıs 2021 | 110 Okunma Beni çok utandıran soru! 04 Mayıs 2021 | 331 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar