Amcamın dokuma tezgâhı

Meğer II. Dünya Savaşı’nın kıtlık günlerinde "Akseki Dokumacılar Kooperatifi” varmış. 1940’lı yılların ikinci yarısı…

Üç, dört yaşlarındayım henüz. Akseki’ye yaya dört saat uzaklıktaki Gödene (Menteşbey) köyü… İki odalı evimizin bir odasında Mevlüt amcam kalıyordu eşiyle, bir odasında biz… Salon kısmında bir tezgâh vardı. Bir dokuma tezgâhı… Amcam, o yıllarda adına “kaput” denen bir bez dokuyordu.
Akseki’den kır eşeğimize yükleyip getirdiği iplikler bitinceye kadar gece gündüz demeden...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Son pişmanlık fayda vermez!.. 05 Nisan 2020 | 58 Okunma “Hani bana söz vermiştin?” 04 Nisan 2020 | 121 Okunma "Kızım, sen de biliyorsun ki!.." 03 Nisan 2020 | 92 Okunma Hiç aklıma gelmezdi... 02 Nisan 2020 | 103 Okunma Bununla geçmiş olsun… 01 Nisan 2020 | 82 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar