Şam’ın hanımefendisi
Bazı kapılar, umduğumdan çok daha kolay açılıyor. Geçtiğimiz pazar günü -15 Kasım 2026-, Şam’da nasip olan bir ziyaret, tam da bu duruma örnekti. Tarihî surların hemen kuzeybatısında, Osmanlı döneminde “İstanbul es-Suğrâ” (Küçük İstanbul) unvanıyla şöhret bulan Sârûcâ semtini adımlamaya başlamadan...
Bazı kapılar, umduğumdan çok daha kolay açılıyor. Geçtiğimiz pazar günü -15 Kasım 2026-, Şam’da nasip olan bir ziyaret, tam da bu duruma örnekti. Tarihî surların hemen kuzeybatısında, Osmanlı döneminde “İstanbul es-Suğrâ” (Küçük İstanbul) unvanıyla şöhret bulan Sârûcâ semtini adımlamaya başlamadan evvel, Eyyûbiler döneminden kalma eş-Şâmiyyetu’l-Kubrâ Medresesi’ne uğramıştım. Haziredeki türbeleri yokladım, hepsi kapalıydı. Burada özellikle bir kabri uzun zamandır ziyaret etmek istiyordum. İkindi namazını kıldıktan sonra -doğrusu hemencecik müsaade edeceğini de pek ummadan- imam efendiye “Sittu’ş-Şâm’ın kabrini görmeme izin verir misiniz?” diye sordum. Adam büyük bir muhabbet ve samimiyetle beni türbeye götürdü, epey köhnemiş kapısını açtı, içeri buyur etti.
İşte şimdi Sittu’ş-Şâm’ın, yani Salahaddîn Eyyûbî’nin kız kardeşi Fâtıma binti Necmuddîn’in baş ucundaydım. Kendi dönemindeki olağanüstü hizmetleri, ilmi, takvası ve güçlü şahsiyeti sebebiyle “Şam’ın hanımefendisi” anlamına gelen Sittu’ş-Şâm unvanıyla taltif edilen bu sıra dışı kadının hayatına daha yakından bakmaya değer:
* Babası, amcası, ağabeyleri, kocası, oğlu, yeğenleri, kuzenleri vb. derken, Eyyûbî...