Bir rüyayı yeniden görür gibi
Üç kere elhamdülillah. Birinci “elhamdülillah” şunun için. Gecenin dibinde Halep Havalimanı’na indiğimde pasaportumu kontrol eden delikanlı bilgisayar kayıtlarına bakıp “en son 2011’de gelmişsin” dedi. Gülümsedim. “Daha önce gelirdim gelmesine de özgür Suriye için 15 yıl beklemem gerekti” dedim...
Üç kere elhamdülillah.
Birinci “elhamdülillah” şunun için. Gecenin dibinde Halep Havalimanı’na indiğimde pasaportumu kontrol eden delikanlı bilgisayar kayıtlarına bakıp “en son 2011’de gelmişsin” dedi. Gülümsedim. “Daha önce gelirdim gelmesine de özgür Suriye için 15 yıl beklemem gerekti” dedim içimden, “şimdi elhamdülillah buradayım.”
Çok bekledim. Halep’i, Şam’ı, Hama’yı, Humus’u yeniden, özgürce, kendimi oralara ait hissede hissede yaşayabilmenin mutluğunu tarif edecek kelimem yok şimdi. “Aşığına kavuşmuş maşuk gibiyim” desem o da eksik kalacak.
Şimdi bu satırları size Şam’dan yazıyorum. Yolculuğun ilk gününde Halep’teydim ve Halep’te şunlar oldu şöylece.
Halep Ulu Camii’nde iki yıldır beklettiğimiz namazı kıldık üç arkadaş. Hatırlayanlarınız olacaktır. Fetihten hemen sonra Halep’ten Ersin Çelik, Aydın Ünal ve Samet Doğan ile bir yayın yapmış, kapısının önünde çekim yaptığımız Halep Ulu Camii neredeyse yıkık durumda olduğundan içerde namaz kılamamış, “bi dahakine inşallah” diyerek ayrılmıştık şehirden. İki sabah önce işte “bi dahakine” oldu.
Ardından Bülbülzade Vakfı’nın Kültür Bakanlığımızın destekleri ile düzenlediği “Türkiye Yüzyılı ve...