Deniz Gezmiş’in banka memuru öldü!

Cumhuriyet Gazetesi Yazarı Mustafa Balbay'ın bugünkü (05.11.2022)''Deniz Gezmiş’in banka memuru öldü!'' başlıklı yazısı.

Kayınpederim Kemal Bahri Atalay’ın her uzun oturuşta, yaşayarak anlattığı başlıca anısı Deniz Gezmiş’lerin 11 Ocak 1971’de Ankara’da İş Bankası Emek şubesini soymalarıydı. 

16.30 sıralarında Deniz Gezmiş, elinde silahla en önde içeri girmiş...

Devamını şöyle anlatırdı:

“Sırtında o meşhur parkasıyla vezneye yakın bir yerde durdu; ‘Kimse hareket etmesin, elini telefona götürmesin, alarma basmaya kalkmasın. Size hiçbir şey olmayacak. Zarar vermeye niyetimiz yok’ dedi. Ben refleksle telefona uzanırken müdür, ‘Bırak telefonu Torullu’ dedi. Bıraktım... Veznedeki paraları torbaya koyun dediler. Ben, Ferhan, Muammer, Yaşar, Türkan kıpırdamadan bekledik. Deniz Gezmiş atletik yapılıydı. Bir şey oldu, bir çırpıda masanın üzerinden atladı... Yüzlerini gizlemiyorlardı. İlk duruşmada ben de bulundum. Kimlik tespitinde Torullu olduğumu öğrenince bana gülümseyerek döndü, ‘Torul’dan Muhammet diye esaslı bir arkadaşım vardı’ dedi. Çok cesur adamdı çok. Mahkemede yüzü hiç düşmedi...”

Bu anısını sanki Deniz Gezmiş’e borcu var gibi anlatırdı.

***

Kimliğinin iki ayrılmaz parçası vardı: Torullu olmak ve İş Bankalı olmak. 

Erzincan’daki askeri okuldan ayrılıp Trabzon’da lise, sonrasında üniversite ve çalışma için Ankara’ya gelince yurtta kalmış. Yurtta nasıl başkan olduğunu, Demirel’in karşısına çıkıp nasıl kömür istediğini, o anı yaşar gibi anlatırdı. 

Başbakan Demirel’in kapısına dayanmış. Demirel, bırakın gelsin demiş. İçeri girer girmez, “Yurda kömür almadan bir yere kıpırdamam” demiş. Demirel de gülerek “Verdim gitti, çay içmeden de bırakmam” karşılığını vermiş. 

1990’lı yılların sonunda kızı iletişim fakültesini bitirirken Aydın Doğan’ın eşi Sema Doğan’la bir dönem aynı okulda okumanın getirdiği hemşeriliği kullanıp iş isteyecek olmuş. O yıllardaki haber kaynaklarımdan müfettiş Arif Kutlutuna, “Cumhuriyet’in Ankara temsilcisini tanıyorum” demiş. O tanışmadan sonra Gülşah’la evlendik. Yeri geldikçe takılırım:

- Seni bana baban getirdi...

Bu anı gündeme geldiğinde, “Ben de Melek’le evlenmemi anlatayım” der, devam ederdi...

Silivri mahpusluğunda ilk ziyarette, “Ev size emanet” dedim. Kendi evlerini bırakıp bize yakın bir eve taşındılar. Tutukluluğun birinci yılında seslendi:

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Siyaset, umut üretme sanatıdır! 26 Ocak 2023 | 99 Okunma Yarın?!. 25 Ocak 2023 | 472 Okunma Ölüm sana ilişemez! 24 Ocak 2023 | 414 Okunma Seçim-toto! 21 Ocak 2023 | 119 Okunma Sandık zamanı... 19 Ocak 2023 | 163 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar