Bir pazar hikâyesi

Bayılırdı pazarları çoluğu çocuğu arabaya doluşturup kıra vurmaya. Dükkânı kalfaya emanet eder, biraz et hazırlar, nereye gittiğini soran esnaflara da “pazar çalışılır mı...

Bayılırdı pazarları çoluğu çocuğu arabaya doluşturup kıra vurmaya. Dükkânı kalfaya emanet eder, biraz et hazırlar, nereye gittiğini soran esnaflara da “pazar çalışılır mı be?” derdi.

“Kıra vurmak”, diline rahmetli babasından yerleşmiş bir tabirdi. 18 yaşında geldiği İstanbul’a gönlü bir türlü akmamıştı babasının. Her hafta sonu, daha doğrusu Tuzla’daki tersane işinden vakit bulduğu her boşlukta “hadi gidelim” derdi Ali’ye, “kıra vuralım kendimizi.”

Bazen Aydos’a, bazen Düzmeşe’ye, Kerpe’ye, Başdeğirmen’e… İstanbul’un, İzmit’in, hatta Tekirdağ’ın bilmediği, tanımadığı ormanı yoktu Ali’nin. Dile kolay. 38 yıldır; 18 yılı babasıyla, 20 yılı eşiyle ve çocuklarıyla orman dolaşırdı.

O gün de öyle yaptı. Büyük kız mızmızlanıp gelmeyince hanımı Şükran’ı ve 9 yaşındaki Ece’sini alıp vurdu kıra. Epeydir yolunu düşürmediği İnceğiz’e gitmekti niyeti.

Arabadaki sessizlik dağılsın diye radyoyu açtı Fatih Sultan Mehmet Köprüsü yoluna girince. Her zaman dinlediği haber radyosunda bir açık oturuma denk geldi. Bir televizyondan canlı yayın aktarımı idi. Bir uzman, memleketin en önemli sorununun mülteciler olduğunu hararetle savunuyor, bir başkası ona coşkuyla destek veriyor, biri de itirazlarını sıralıyordu.

Kendi kendine “kardeşim, gidip memleketini savunmak yerine buraya gelip ekmeğimize çöküyorlar. Her yeri ele geçiriyorlar” dedi Ali. Kızmıştı yine.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İşçi lazım mı abi? 16 Nisan 2019 | 388 Okunma Bir pazar hikâyesi 14 Nisan 2019 | 187 Okunma Yükseltin faşizmin bayrağını ustalar 13 Nisan 2019 | 211 Okunma Gucci ideolojisi ya da soğana övgü 09 Nisan 2019 | 480 Okunma “Yetimdin: Ömrün kendine bir baba aramakla geçti” 07 Nisan 2019 | 257 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar