Kimseyi temsil etmiyorum, kendimi bile...

Bir kaç yıl önceydi, kurumsal bir iftar sonrası bir hanım yaklaştı yanıma. Adımı sordu. Söyledim. Hangi teşkilattan olduğumu sordu. Nereden geldiğimi sordu. Evimden diye cevap verdim.Bunlar her zaman hepimizin başına...

Bir kaç yıl önceydi, kurumsal bir iftar sonrası bir hanım yaklaştı yanıma. Adımı sordu. Söyledim. Hangi teşkilattan olduğumu sordu. Nereden geldiğimi sordu. Evimden diye cevap verdim.

Bunlar her zaman hepimizin başına gelebilecek durumlar. Bir fevkaladelik yok. O halde niye yazıyorum?
Yukarıdaki konuşmanın üzerinden yarım saat geçmemişti ki, Bakan Bey'in benimle konuştuğunu gören hanım, hemen adımı soyadımı allameye yazıp

Ay Fatma Hanım bizi çok güzel temsil ediyorsunuz sizi canı gönülden tebrik ederim diyerek sohbetin ortasına daldı, dalmakla kalmadı bir de baktım arkadaşının elindeki cep telefonuna elini omzuma atmış bir şekilde poz veriyor.
Bir fotoğraf çekilebilir miyiz diye izin almak bile yok. Eli omuzumda asker arkadaşı pozunu çoktan hazırlamış bile.
Fotoğraf çektirmek istemediğinizi söylediğinizde daha siz eve gelmeden sosyal medyada ne kadar zor ve kibirli insan olduğunuza dair söylentiler hızla yayılacaktır.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Cennetin dilencisi... 28 Şubat 2020 | 196 Okunma Millet Kütüphanesi’nin açılışında rastladığım “Millet” 26 Şubat 2020 | 2.149 Okunma Kitapçı, kitaplar, gözyaşı ve ağıt 21 Şubat 2020 | 84 Okunma Bir karşılaşma mekanı olarak kitap fuarları... 19 Şubat 2020 | 72 Okunma “Bu oyun can sıkıntısını sonsuza kadar gideriyor” 14 Şubat 2020 | 156 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar