Avrupa nereye koşuyor: Kurucu aklın kendi sınırına çarpması

Avrupa, neden beklenmedik bir şekilde karıştı ve kaosun eşiğine sürükleniyor? Kimse ne olup bittiğini anlayacak ve anlatacak derinlikli felsefî bir okuma yapmıyor memlekette. Sığlık başa belâ!

Bugünkü yazımda özelde Fransa’da yaşananlardan, genelde kurucu-Avrupa-fikri’nden yola çıkarak bu sorunun izini sürmeye çalışacağım…

Fransa’daki seçim tablosu ve yaşanan hâdiseler, yalnızca bir ülke siyasetinin daralması değil; Avrupa fikrinin kendi kurucu vaadini yutmasının açık işaretidir. Jean-Luc Mélenchon’un Gazze ve Filistin meselesinde aldığı net tutum, onu “kendine gelme” ihtimali taşıyan bir figür gibi gösterir. 

Oysa sandıklar, Batı Afrikalı Müslüman göçmenlere yönelik birikmiş tepkinin aşırı sağa kanalize olduğunu, “insan hakları, özgürlükler, çok kültürlülük” nosyonlarına dayanan kapsayıcı (inclusivist) Avrupa fikrinin yerini dışlayıcı, ötekileştirici (exclusivist) bir Avrupa fikrine bıraktığını haber veriyor. Anketler Marine Le Pen’i birinci turda açık ara önde, ikinci turda ise Mélenchon karşısında ezici bir üstünlükle gösteriyor?

Sanıldığından da derin bir felsefî kriz iş başındadır: Avrupa’nın kurucu aklı, kendi ürettiği çelişkinin içinde...