Yeni yıla Galata’da başlamanın huzuru

Bu yıl üç etti... Yeni yılın ilk gününde, henüz şafak sökmemişken, Filistin şalımı boynuma dolayıp, Galata Köprüsü'nün yolunu tuttum. Keşke Gazze mutlu ve huzurlu olsaydı da bu benim yeni yıl rutinim olmasaydı.



Ancak, gittiğimde gördüm ki; katılım da, heyecan da, coşku da, isyan da her yıl biraz daha büyüyor. Gazze duyarlılığının sadece bir kesime ait olduğunu hatta yılbaşı kutlamalarına "alternatif" olarak düzenlendiğini savunanlar ise her yıl biraz daha mahçup oluyor. Zira Sirkeci'den Galata'ya dek zulme haykıranlar arasında, ilk bakışta seküler görünen genç kızlar, uzun saçlı, küpeli top sakallı delikanlılar, az önce Nişantaşı'nda alışverişten dönmüş gibi görünen teyzeler de vardı. Bakalım her daim kitabı "kapağına" göre değerlendiren ayrılıkçılar, bölücüler, ötekileştiriciler, nifakçılar buna ne buyuracak?
Ve... Şair yüreğim bu şahane manzaraya daha fazla seyirci kalamadı. Mısralar bir çığ gibi yüreğimden kağıda, sonra da notalara...