O ağladı ben taş kesildim!..

“O gün yüzbaşımıza teşekkür ederken Osmanlıya minnet borcumuzu da idrak etmiştik...” Köyümüzden yetişmiş diplomattı. Hepimiz “Yunus Ağa’nın oğlu” derken duygulanıyorduk...

Artık pek gelmiyordu köye, gelemiyordu...
Bir gün köyde muhtarın kapı kapı dolaştığını köylüyü köy meydanına topladığını duyduk... Acaba ne vardı?.. Birer ikişer yığıldık meydana... Omuzunda yıldızlar üniformalı bir subay vardı.
Yunus Ağa'nın oğluydu bu. Heyecanlandık. Sanki seçim...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
“Ne oldu sana böyle?” 31 Mart 2020 | 37 Okunma Fare imha ekibi mi? 30 Mart 2020 | 133 Okunma Tıpkı babasına benziyordu 29 Mart 2020 | 123 Okunma Kıbrıs gazisinden dinledim... 28 Mart 2020 | 162 Okunma "Mutlu olduğumu söyledim hep” 27 Mart 2020 | 106 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar