Kendi çocukluğumu hatırladım

“Çocuk bunları söyleyince içim burkuldu… Kendi çocukluğumdaki fakirliğim gözümün önüne geldi.” Bu hatırayı beş sene önce bize gönderen okuyucumuz, telefonda hem hâl hatır sordu...

“Çocuk bunları söyleyince içim burkuldu… Kendi çocukluğumdaki fakirliğim gözümün önüne geldi.”
Bu hatırayı beş sene önce bize gönderen okuyucumuz, telefonda hem hâl hatır sordu hem bu hatırayı. Beraberinde bir hatıra daha göndereceğini söyledi. Sonra babasının kendisine üç vasiyetinden söz etti. Biz kendisinden izin almadığımız için diğer iki vasiyetini değil üçüncü vasiyetini paylaşacağız hatıranın sonunda. Haydi o unutulmaz hatırasını okuyalım birlikte:
Yıllar önce, iş yerimin önünde otururken tahta lokum sandığından yapılmış ayakkabı boya sandığını omzuna iple asmış küçük bir çocuk “Amca ayakkabılarını boyayabilir miyim?” dedi.
-Kaça boyuyorsun?
-İki yüz elli kuruş (yıllar öncenin fiyatı)
Anlaştık. Boya sandığını yere koydu, ben de ayağımı boya sandığına. Dizlerinin üzerine çöktü. Sandığın içinden boş yuvarlak bir teneke kutusu çıkardı. Kâğıda konulmuş boyayı bu teneke kutuya boşalttı. Ben vakit geçirirken çocuğun heyecanlı hareketlerini...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
“Ağlama, insanlık öldü mü?” 03 Ekim 2022 | 90 Okunma Ziya Abi yazılsa kitaplara sığmaz 01 Ekim 2022 | 62 Okunma Herkes yorgun ama herkes mutluydu... 30 Eylül 2022 | 58 Okunma Ege'de bir Ziya Abi vardı... 29 Eylül 2022 | 58 Okunma Dinimizi Avrupalıya anlatmak... 28 Eylül 2022 | 55 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar