Gurur duymamız gerek ama tanımıyoruz bile!
Yıllar önce, Boğaziçi Aydınlar Topluluğu’nda yer alan bir yazı okumuştum... Hem gururlanmış hem de çok utanmıştım! Hani “insanın yüzüne tokat gibi inen” şeklinde tanımlanan yazılar vardır ya, tam da öyle bir yazıydı! Uzun yıllardır kendini kaybetmiş, ayrımcılığın, kutuplaşmanın, cehaletin...
Yıllar önce, Boğaziçi Aydınlar Topluluğu’nda yer alan bir yazı okumuştum...
Hem gururlanmış hem de çok utanmıştım! Hani “insanın yüzüne tokat gibi inen” şeklinde tanımlanan yazılar vardır ya, tam da öyle bir yazıydı! Uzun yıllardır kendini kaybetmiş, ayrımcılığın, kutuplaşmanın, cehaletin pençesine düşmüş bir topluma “aynaya bakma”, “silkinip kendine gelme” çağrısı yapıyordu...
Aynı zamanda sürekli örselenen, yok edilen, şiddete uğrayan, eve hapsedilmek istenen Türk kadınının, önü açıldığında yaratacağı, yarattığı mucizeleri anlatıyordu...
Umuda, morale çok ama çok ihtiyacımızın olduğu şu süreçte adeta ilaç gibi gelecek bu yazıyı kimin yazdığını maalesef bilmiyorum ama en derin saygı ve iyi dileklerimle teşekkür ediyorum... İşte mucizelerimiz:
Birkaç isim vereyim size; Şeyma Subaşı, Hadise, Sibel Can... Bu isimler rastgele seçtiğim örnekler. Magazin dünyasını bir şekilde hayatlarıyla meşgul eden kadınlar. Sosyal medya, sahne, televizyon derken; köy, kent, mezra demeden evlerimizin içindeler. Türk seyircisinin nabzını biliyor, gündem olmak için yapılması gerekenleri yapıyor, reklamın iyisinden de kötüsünden de nemalanıyorlar.
Şimdi birkaç isim daha vermek isterim:
