İktidara itiraz var, yeni siyaset yok: Muhalefetin umut açmazı

Nereye gitsem benzer yakınmalar duyuyorum.

Kiminle konuşsam aynı bezginliği, yılgınlığı, umutsuzluğu hissediyorum. Özellikle muhalefet çevrelerinde…

Yıllarını siyasete vermiş insanlarda bile eski coşku-heyecan yok. Kimi öfkeli, kimi kırgın, kimi suskun...

Daha kötüsü, bir zamanlar dönüştürme umudu taşıdığı siyasi düzenin artık değişmeyeceğini düşünenler çoğalıyor. Neden böyle?

İktidarın baskısı, yargı yoluyla muhalefeti bölme girişimleri, ardı arkası kesilmeyen gözaltılar. Vs.

Bütün bunlar muhalefetteki yılgınlığı açıklamaya yeter mi?