Ne mutlu sana çok rezilsin

Her şey hiçbir çağda olmadığı kadar hızla anlam kaybına uğruyor.
O kadar ki "Sözünün eri olmak" kavramı bile antik çağ kalıntısı muamelesi görüyor.
Dijital illüzyonla malul bu dijital panayır insanının en bariz özelliği de güvenilmez oluşu.
Gerçi bizzat kendilerine ne kadar güveniyorlar, o da soru işareti.
Nihayetinde...
Hakikati ambalaja indirgeyen, menfaat uğruna benliğini taksitle satan bir türden söz ediyoruz.

*** Öyle bir çağa çattık ki "sözün haysiyeti" şöyle dursun, kelimeler bile ruhunu çoktan teslim etti. Geriye sadece kelimelerin enkazı kaldı...
Takdir edersiniz ki, kelimelerini kaybeden insan zihinsel kurtuluşa asla eremez.
Eremedi de zaten; haysiyetini, mertliğini ve hakikatini sahte algıların çöplüğünde gürültüyle...