Ey omzumun üstünde oturan melek

Elden gelen öğün olmaz, o da vaktinde bulunmaz. Her çalıştığı insanın olmaz, insanın olan ancak çalışmasıdır

Yaklaşan yaklaştı.

Gün geceye, gece güne ulanır.

Tomurcuk patlar, yaprak yeşile kavuşur.

Yumurtadan çıkan ördek yavrusu, kara gecede kara kumun üzerinde çırpınan minik kaplumbağa, kayayı delen incir, hangi sevdaya kapıldı?

Kendi giden adı kalan ne varsa. Nereye koşuyor? Ve başını taştan taşa vurup coşan su niçin hıçkırıyor? Elbette bir vakte varmak için.

Damlanın içindeki ummanı görmek için. Göz görmez, gönül görür. Ukubatta niyabet cari olmaz. Bu sebeple.

Her koyun kendi bacağından asılır.

Kimsenin şu benimdir demeye hakkı yoktur.

Şüphesiz Allah dilediğine kat kat verir. Adaletle ancak insana çalıştığı kadar; lütufla....

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Ey omzumun üstünde oturan melek 31 Mart 2021 | 267 Okunma Cemaatta rahmet ayrılıkta azap 24 Mart 2021 | 231 Okunma Akıntıya Karşı: Bir şehir kurmak 17 Mart 2021 | 154 Okunma Akıntıya Karşı Kovadis? 10 Mart 2021 | 120 Okunma Akıntıya Karşı: Yol haritası 03 Mart 2021 | 95 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar