Beyaz Şair

Saçı, kaşı ve yüzü beyaz... Yüreği, ruhu ve vicdanı ak. Eserlerinin kapakları ve isimleri bile beyaza bürünmüş: Zaman Bir Beyaz Türküdür, Bir Çift Beyaz Kartal, Kar Sesi, Beyaz Dilekçe... Bembeyaz...

Saçı, kaşı ve yüzü beyaz... Yüreği, ruhu ve vicdanı ak. Eserlerinin kapakları ve isimleri bile beyaza bürünmüş: Zaman Bir Beyaz Türküdür, Bir Çift Beyaz Kartal, Kar Sesi, Beyaz Dilekçe... Bembeyaz fikirler, apak hisler… Anadolu deyince, Maraş anılınca onu hatırlarım. Şair Bahaettin Karakoç’tan bahsediyorum. Onun şiir tezgâhında ilmek ilmek dokuduğu şiirleri arasında dolaşıyorum. Nar Şiir’den çıkan beş eserini uzun uzun tetkik ediyorum.

Her hayrın başı olan Bismillah, onun şiirlerinde de vücut bulur. “Beyaz Dilekçe” şiirine şöyle başlar: “Rahmân ve Rahîm olan adına sığınarak / Açtım iki elimi: Kor gibi iki yaprak... / Bir edep ölçeğinde umutlu ve utangaç, / İşte dünya önümde; benim ruhum Sana aç”. Şairimizin “Bismillahirrahmanirrahim” isimli kısa şiiri ise her mukaddes sözün önüne gelmesi gerekeni işaret ediyor: “Sırlı bir gözeden bengisu içer gibi / Senin isminle başlarım işe başlarken. / Rabb-ül âlemînsin ey sahipler sahibi; / Rahimsin, Kerimsin, kin tutmazsın sen. / Lâtifsin,Rezzâksın, Samedsin ey NÛR; / Esirgemek, bağışlamak sana mahsustur!”

***

Bir volkan gibi gür, bir şelale misali rahat, bir deniz derinliğinde temiz, bir sema genişliğinde aydınlık... Şiirlerinde hissi öne çıkaran insanların güzelliği kaleme alınmış: “Hayâlin gelip dikilir / Hüzün içime ekilir / Gözlerime mil çekilir / Bağıramam avaz avaz.” Şair, toplumun bir vicdan aynasıdır aynı zamanda. Şiirlerinde bazen hâl, bazen mazi, bazen de istikbal vardır. “Geçit” şiirinde duygularını şöyle dillendirir: “Derinden derine bir kaval sesi / akardı körpe ruhlara / Ne temiz aşklar doğardı / Bulutlara, gökler mer’a.” Bu dörtlüğün hemen arkasından eski hayata duyulan hasret ve yaşanmışlıklar dikkat çeker: “Köyden şehirden dönenler / Yayla dışı haberleri / Gece bir yerde toplanıp / Tatlı tatlı verirlerdi.”

***

Okuyucu, şairin mecazi ve hakiki aşklar arasındaki geliş gidişlerine tanık olur bu seyeranda. Şöyle diyor bir yerde: “Gönül a’layı arar, Hak Teâlâ’yı gerçek sılayı arar / Muhammed Mustafa’da gerçek sılayı arar / Bu çemberin merkezî olmayan bir gönül / Putlaşır – putçulaşı ve hep belâyı arar.” Şüphesiz şairin daveti umumidir, sadece yaşadığı şehrin insanları tanımaz onu, herkes özünden haberdardır. “Ses Ta Uzaklardan Gelir” şiiri âdeta bir ilahi tadında okunuyor: “Ses tokmak, gökyüzü davul; / Yürek – dil Allah’ı söyler / Bayram eder oymak, davul; / Ehlidil Allah’ı söyler. Allahu Ekber /Allahu Ekber / Lâ İlâhe İllallah / Lâ İlâhe İllallahu / Vallahu Ekber, / Allahu Ekber / Ve lillahil Hamd!” Peki ya şu mısralara ne demeli: “Ta eski günlerde döndüm; / Beş kıtada ışık köküm... / Asırlar ses verdi güm güm, / Gök çil çil Allah’ı söyler / Allahu Ekber Allahü ekber / Lâ ilâhe illallâhu / Vallahu Ekber, / Allahu Ekber / Ve lillahil hamd!”

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Sanat Her Derde Devadır 02 Eylül 2018 | 3.534 Okunma M. Zeki Akdağ 01 Eylül 2018 | 167 Okunma Sevinç Çokum 29 Ağustos 2018 | 3.568 Okunma Anadolu’daki ilk büyük destanımız 26 Ağustos 2018 | 5.708 Okunma Haldun Taner 25 Ağustos 2018 | 198 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar