Kimsesizlerin kimsesi olmak işte böyle bir şeydir

Bu fotoğrafa iyi bakın... Çünkü bu fotoğraf çok sessizce yazılmış, sade bir “insanlık dersi”dir... Anlatayım...Saniye Hanım, tam 20 yıldır aynı pencereden bakıyordu... Birkaç seyrek ağaç... Çoğu zaman kapalı bir hava... 

Bu fotoğrafa iyi bakın... Çünkü bu fotoğraf çok sessizce yazılmış, sade bir “insanlık dersi”dir...

Anlatayım...

Saniye Hanım, tam 20 yıldır aynı pencereden bakıyordu...

Birkaç seyrek ağaç... Çoğu zaman kapalı bir hava... 

Sonra duvarlar...

En sevindiği an, güneş açtığında onu bahçeye çıkardıkları andı...

Emektar hemşiresi, yavaşça gelip kolundan tutardı...

Sonra gökyüzü...

Uzun uzun seyrederdi Saniye Hanım...

Ne görürdü?

Ne düşünürdü?

Bazen neye gülerdi?

Hiçbir zaman kimse bilemedi. Çünkü zihinsel engelliydi...

Hemşireler kendi aralarında konuşurlardı:

“Saniye Hanım gülüyor. Yine bir melekle konuşuyor galiba...”

Böyle geçti yıllar...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Bu haberlerin hepsi 24 saat içinde geldi 19 Ekim 2020 | 256 Okunma Neredesiniz? 18 Ekim 2020 | 310 Okunma İşte en uzaktan eğitim 17 Ekim 2020 | 373 Okunma Yangının nedeni trafo mu yoksa PKK hainliği mi? 12 Ekim 2020 | 773 Okunma Koca Yusuf'un mezarı oradaysa bize düşen memlekete getirmektir 11 Ekim 2020 | 243 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar