Güven!

Annem, gelin olarak geldiği evin, büyüdüğü evden fakir olduğunu anlatmak için babama hep “Neyiniz vardı, bir topal comuş, bir de ot yatak” derdi.

Bu diyalog bizleri hep güldürürdü.

Babam ne fakirlikten gocunurdu ne bir zamanlar içi ot dolu yataklarda yatmış olmaktan. Dedem annemin bu sözlerini duyunca “Hele bu Tür(k)men Eyüp’ün kızına bak” der gülerdi.

Şamama Nenem, annemin kuzeni olduğundan hemen annemi sahiplenirdi.

“Fakirdik ya neydik? Neler çektim men...”

Bazen bu muhabbeti açıp gülmek için sofraya oturduğumuzda “Anne topal comuşu anlatsana” diyerek annemi provoke ederdik.