Köy Kahvesinde Karbon Ayak İzi

Antalya’nın mandalina, portakal ve nar ağaçlarıyla dolu bir köyündeyim birkaç gündür. Hava da şehrin ana yolları gibi kapalı. 

Misafiri olduğum köyün yol kenarları ahşap çitlerle çevrilmiş. Sokaklar gıcır gıcır asfaltlanmış. Caddeye bakan evlerin dış cepheleri pırıl pırıl boyanmış. 

Köy kahvesinin sokağa bakan kısmındaki masa ve sandalyeler tamamen ahşap görünümlü hale getirilmiş. O kadar ki yeni atılmış vernikler hâlâ ellerinize yapışıyor. Kahvenin önüne bile mavi, yeşil, sarı renklerden oluşan farklı atıkların atılabileceği ama kahvecinin kâğıt çöpleri de boş şişeleri de aynı yere attığı modern çöp bidonları konmuş. 

Köylülerin alışkın olmadığı ve köy yaşatışında kültür şoku yaşatan bütün bu düzenlemeler, koşuşturmalar, hazırlıklar COP31 için… 

Köylü durağan hayatını sekteye uğratan bu koşuşturmayı kirli iş kıyafetleri ile uzaktan izliyor. Ben da kahvede oturuyorum. 

Kahvede sık sık ayağa kalkılıp oturuluyor. Köylü neden kalkıp oturduğunun muhtemelen farkında değil. Ama siyah takım elbiselerinden gelenlerin önemli birileri olduğunu...