SEÇİM KANUNU

 1961 tarihli ve 3627 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra Cumhuriyet ve demokrasi düşmanı, sahte Atatürkçü ve sahte laik darbeciler...

 

1961 tarihli ve 3627 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra Cumhuriyet ve demokrasi düşmanı, sahte Atatürkçü ve sahte laik darbeciler tarafından değiştirilen anti demokratik ve çağdışı bir yasadır. Bu yasa Türkiye’nin utanç vesikalarından biridir. Çünkü darbeciler tarafından yapılmış veya değiştirilmiştir. Artık Türkiye’nin ihtiyaçlarının karşılamayan ve bu ülkeye dar gelen bir yasadır.

Bu yasanın kaynağı olan 1982 Anayasası da zaten son derece çağdışı ve ülke gerçekliklerinden uzak olan bir darbe anayasasıdır. Bugüne kadar 18 kez değiştirildi, artık bu Ülke 19. kez bir anayasa değişikliğini daha kaldıracak pozisyonu çoktan geçti. Acilen sıfırdan, çağdaş ve demokratik, bütünlüğü ve sistematiği olan, Türk Tipi Üniter Başkanlık Sistemini (Başkanlık Sistemine ilişkin 18. değişikliği koruyarak) önceleyen, sert güçler ayrılığı ilkesini öngören Anayasa yapım ve yazımı bir zorunluluk olarak karşımızda durmaktadır. Anayasa meselesine de bu bağlamda değinmiş olduk. Önce Anayasa tümden değişmesi ve sonrasında da buna uygun seçim kanunun değişmesi gerekmektedir.

1982 Anayasasının 67. Maddesinde “Seçim kanunu temsilde adalet, yönetimde istikrar unsurunu sağlayacak şekilde düzenlenir” amir hükmü gereğince seçim kanunu, darbeciler tarafından temsilde adaleti sağlamak için 1961’den itibaren uygulanan D-Hont nisbi temsil sisteminin uygulanmasının devamı yönünde değiştirildi. Yönetimde istikrarı sağlamak için de % 10 baraj sistemini öngörecek şekilde 10/06/1983 tarih ve 5819 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu çıkarıldı. D-Hont nisbi temsil sistemi barajı geçen partilerin aldıkları oy oranında Milletvekili çıkarmaları demektedir. İstikrarlı bir yönetim oluşturmak için ise baraj sistemi getirildi. Fakat zaman içinde ve gelinen noktada açık bir şekilde görüldü ki ne tam olarak temsilde adalet sağlandı, ne de tam olarak yönetimde istikrar sağlandı. Ülke 70’li ve 90’lı yıllarda koalisyonlara boğuldu, keşmekeş yaşandı. Yani bu seçim sistemi antidemokratik ve istikrarsız bir sistem getirdi, hedeflenenden çok uzak kalındı. Anayasa ile birlikte seçim kanunun da çağdaş, demokratik, çoğulcu ve aynı zamanda ekin ve verimli bir yönetim oluşturmaya yönelik olmalıdır.

Türkiye artık yeni bir sürecin içine girmektedir. Bu süreç etkin ve verimli yönetimin, tam bağımsızlığın, hızlı kararların alındığı ve uygulandığı bir süreç olacaktır. 16 Nisan 2017 tarihinde Başkanlık sistemine ilişkin anayasa referandumunun kabul edilmesi sonucunda yeni sistemin 2019 seçimlerinde hayata geçmesi planlanmışken, 24 Haziran 2018 tarihinde erken seçim kararının alınmasıyla Başkanlık sistemine Türkiye yaklaşık 1 yıl erken geçmiş olacak. Bu durumda Anayasa, seçim kanunu ve bununla birlikte siyasi partiler kanununun da çok ivedi bir şekilde çağa ve zamanın koşullarına göre, etkin ve demokratik içerikli olarak yapılması veya değiştirilmesi kaçınılmaz bir zorunluluktur.

Sonuç itibariyle acilen şunların yapılması gerekmektedir:

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
ÇİZGİ FİLM KAHRAMANI 11 Kasım 2019 | 40 Okunma Güvenli bölge mutabakatları 28 Ekim 2019 | 29 Okunma EMPERYALİZMİN UŞAKLARI 19 Ekim 2019 | 26 Okunma BARIŞ PINARI HAREKATI 12 Ekim 2019 | 6 Okunma ALTIN VURUŞ: "ARA, BUL, YOK ET" 12 Eylül 2019 | 73 Okunma
TÜM YAZILARI
İSTİKLAL GAZETESİ YAZARLARI
Yorumlar