Bu dünyadan bir Hıncal geçti

Günlerdir ne kadar çaba harcasam da Hıncal Ağabey'in yokluğuna kendimi bir türlü hazırlayamamıştım. Durumu giderek ağırlaşıyordu, son zamanlarda artık yardımcısı Yasemin'i aramaya bile korkuyordum....

Günlerdir ne kadar çaba harcasam da Hıncal Ağabey'in yokluğuna kendimi bir türlü hazırlayamamıştım. Durumu giderek ağırlaşıyordu, son zamanlarda artık yardımcısı Yasemin'i aramaya bile korkuyordum. Sonunda acı haber geldi.
Hıncal Uluç bir gazeteci değil, gazetecilik ekolünün adı oldu benim için. Kendisi bilmezdi ama benim en büyük denetleyicim, düzeltmenim, eski dille "tashihçim" idi. Yazılarımı yazarken aklımda hep o olurdu. "Acaba bu yazdığıma Hıncal Ağabey ne der?" diye düşünürdüm. Zaten köşesinden beni eleştirdiği çok olmuştu. Ama takdir etmesini de bilirdi. Zaman zaman âşık atışması gibi köşelerimizden birbirimize sallardık. Kimi zaman beni incittiği de olurdu ama şimdi o anları bile özleyeceğimi biliyorum.



Bir yazarın, bir eleştirmenin, yorumcunun "herkes" tarafından sevilmesi zordur, neredeyse imkansızdır. Hatta mesleği adına "yanlıştır" bile. Hıncal Ağabeyi de sevenler olduğu kadar, sevmeyenler de çoktu. Çünkü zülfü yâre dokunmaktan asla geri...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Jin, Jiyan, Azade!.. 29 Kasım 2022 | 74 Okunma Şimdi bu mahluklara ne yapmalı? 27 Kasım 2022 | 138 Okunma Hıncal Ağabey’in ardından... 26 Kasım 2022 | 171 Okunma Türkiye şifa cenneti oldu 25 Kasım 2022 | 84 Okunma Ne mutlu Türküm diyene... 24 Kasım 2022 | 100 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar