Ah “gamlı hâzân”…

Hâzân yalnızlığı böyle bir yalnızlıktır işte. Sevdiğiniz, baktıkça mutluluk hissettiğiniz renklerin silikleşip hayatın gitgide griye dönüşmesi canınızı yakar…

Bu sabah bahçeme baktım ki, güller seyrelmiş, ağaçlarda yapraklar sararmış. Ortamda eski neşe, eski tat yok.

Dilime Melâhat Pars’ın meşhur hicaz (aksak) şarkısı düştü:

“Ben gamlı hâzân, sense bahar, dinle de vazgeç,

Sen kendine, kendin gibi bir taze bahar seç…

Olmaz meleğim böyle bir aşk, bende vakit geç,

Sen kendine, kendin gibi bir taze bahar seç.”

“Hâzân mevsimi”, her akşam muntazaman yayınlanan “Korona’dan ölenler” listesiyle birleşince tekmil “hüzün mevsimi”ne dönüştü: İçimde derin bir yalnızlık hissettim… 

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Osmanlı’da ev hayatı 03 Kasım 2020 | 363 Okunma Osmanlı evleri ve modern evlerimiz 02 Kasım 2020 | 283 Okunma Toplum yeniden inşa edilmeli 31 Ekim 2020 | 306 Okunma Osmanlı’da çocuk olmanın anlamı 30 Ekim 2020 | 194 Okunma Türkiye’de çocuk olmak… 28 Ekim 2020 | 125 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar