Özlediğimiz insanlık

“Endişeli baba, nemli gözlerle, hareket eden otobüsün arkasından oğluna el sallıyor” Bu hatırayı okuduğumda gerçekten çok duygulandım. Benim çocukluğumun İstanbul beyefendileri...

Endişeli baba, nemli gözlerle, hareket eden otobüsün arkasından oğluna el sallıyor”
 
Bu hatırayı okuduğumda gerçekten çok duygulandım. Benim çocukluğumun İstanbul beyefendileri hanımefendileri geldi gözlerimin önüne. Bu duyguyla okuyucularınızla paylaşmak istedim bu okuduğum hatırayı:
“1963 yılının bir sonbahar günü̈… Varan Turizmin o zaman Ankara'da bulunan küçük tiyatronun hemen bitişiğindeki terminalinden İstanbul otobüsü̈ hareket etmek üzere. Terminalde bir hareketlilik...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Kadını elinden gidince… 19 Eylül 2020 | 185 Okunma Kafkasya göçmeni Mehmet 18 Eylül 2020 | 96 Okunma Tüylerim diken diken oldu!.. 17 Eylül 2020 | 174 Okunma “Böyle park mı edilir kardeşim?” 16 Eylül 2020 | 93 Okunma Onu asla unutmayacağız... 15 Eylül 2020 | 55 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar