Olan anneme oldu...

“Hem annemi üzmüş zor bir durumda bırakmış, hem de hayatımı tehlikeye atmıştım...” O sıralarda henüz 10 yaşında ya var ya yoktum… Babamın görevi sebebiyle Elâzığ’da...

“Hem annemi üzmüş zor bir durumda bırakmış, hem de hayatımı tehlikeye atmıştım...”
 
O sıralarda henüz 10 yaşında ya var ya yoktum… Babamın görevi sebebiyle Elâzığ’da bulunuyorduk.
O gün evimizin bahçesinde oynarken annem de öğleden sonra gelecek misafirlerine hazırlık yapıyordu. Bir silah sesi ile birlikte köpek ciyaklaması duyup sokağa seğirttik. O yıllarda hayvanlara bu derece duyarlılık gösterilmiyordu. Belediye görevlileri başıboş köpekleri itlaf ediyordu. Biz çocukça duygularla oyunumuzu unutmuş, köpeklerin vuruluşunu acıma ile karışık seyrediyorduk...
Annemse bizi içeriye çağırıyordu. “Dışarıya çıkmayın!” diyordu. Ah çocukluk. Annemin eve girmesini fırsat bilerek tekrar dışarı çıktım. Çıkmamla birlikte “vuruldum!” feryadıyla kendimi içeri attım. Sedir üzerine uzandım. Hiçbir şey hissetmiyordum. Acı da duymuyordum.
Benim feryadımla ev bir anda ana-baba gününe dönmüştü. Giren çıkan belli değildi.
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Sesimizden tanıyorduk birbirimizi 21 Eylül 2019 | 56 Okunma "Hocam beni tanıdınız mı?" 20 Eylül 2019 | 469 Okunma “Anahtarı teslim edemem!..” 19 Eylül 2019 | 101 Okunma Göğsüme otomatik silah dayanmıştı!.. 18 Eylül 2019 | 114 Okunma Allah dualarımızı kabul eyledi 17 Eylül 2019 | 102 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar