Olan anneme oldu...

“Hem annemi üzmüş zor bir durumda bırakmış, hem de hayatımı tehlikeye atmıştım...” O sıralarda henüz 10 yaşında ya var ya yoktum… Babamın görevi sebebiyle Elâzığ’da...

“Hem annemi üzmüş zor bir durumda bırakmış, hem de hayatımı tehlikeye atmıştım...”
 
O sıralarda henüz 10 yaşında ya var ya yoktum… Babamın görevi sebebiyle Elâzığ’da bulunuyorduk.
O gün evimizin bahçesinde oynarken annem de öğleden sonra gelecek misafirlerine hazırlık yapıyordu. Bir silah sesi ile birlikte köpek ciyaklaması duyup sokağa seğirttik. O yıllarda hayvanlara bu derece duyarlılık gösterilmiyordu. Belediye görevlileri başıboş köpekleri itlaf ediyordu. Biz çocukça duygularla oyunumuzu unutmuş, köpeklerin vuruluşunu acıma ile karışık seyrediyorduk...
Annemse bizi içeriye çağırıyordu. “Dışarıya çıkmayın!” diyordu. Ah çocukluk. Annemin eve girmesini fırsat bilerek tekrar dışarı çıktım. Çıkmamla birlikte “vuruldum!” feryadıyla kendimi içeri attım. Sedir üzerine uzandım. Hiçbir şey hissetmiyordum. Acı da duymuyordum.
Benim feryadımla ev bir anda ana-baba gününe dönmüştü. Giren çıkan belli değildi.
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Maske aradığımız günlerdi... 16 Temmuz 2020 | 32 Okunma 15 Temmuz’u bilir misin dedeciğim? 15 Temmuz 2020 | 34 Okunma "O kitapların parası verildi!" 14 Temmuz 2020 | 44 Okunma Unutulmaz bir ziyaret... 13 Temmuz 2020 | 42 Okunma O gece gördüğüm rüya... 11 Temmuz 2020 | 96 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar