“Oğlum ben dua bilmem!”

 “Evine kadar bıraktığım ihtiyar dikkatlice yüzüme baktı baktı ve şu cümleyi söyledi” Başkalarının hatırlamasına değer iyiliklerimiz olmalı. Elbette başkalarının...

 “Evine kadar bıraktığım ihtiyar dikkatlice yüzüme baktı baktı ve şu cümleyi söyledi”

 

Başkalarının hatırlamasına değer iyiliklerimiz olmalı. Elbette başkalarının aklından çıkmayacak kötülüklerimiz olmamalı. Bir din görevlisi arkadaşımdan dinlemiştim. Dedi ki:

“Arabamla köyüme gidiyordum. Yolda akşamın karanlığında yol kenarında hem de ıslak bir zeminde oturmakta olan bir ihtiyarı gördüm. Acaba ne için burada oturuyordu. Onu öyle bırakıp geçmek elvermedi. Durdum. Aşağı inip yanına vardım. Hâlini hatırını sordum. Nereden gelip nereye gideceğini sordum.

Gideceği köyü söyledi. Benim gideceğim köyden taraftaydı ve köyümüze yakın mesafeydi. Bunu söyleyince ihtiyar sevindi. Aslında böyle bir yolcuya yardım edeceğim için ben ondan daha çok sevindim.

Bindi arabaya devam ettik. Arabada hâl hatır sorduk, iyilik hoşluk ettik. Yol ayrımına geldiğinde ihtiyar yolcu inmek istese de kış günü akşam karanlığında ihtiyarı yolda bırakmak istemedim. Çünkü yoldan köye de en az bir iki kilometre yürümesi gerekecekti. O saatte bu mesafeyi bu ihtiyar mı yürüyecek? Dönüverdim...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Bir ömür böyle geçti... 17 Mayıs 2024 | 69 Okunma “Oğlum ben dua bilmem!” 16 Mayıs 2024 | 455 Okunma Köfte kokusuna bir kamyon kereste! 15 Mayıs 2024 | 104 Okunma Misafir hiç bekletilir mi? 14 Mayıs 2024 | 262 Okunma Tatvan’da misafirperverlik 13 Mayıs 2024 | 14 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar