Meğer doktor arkadaşıymış...

“Bizi şehir merkezine gönderince doktor söylediği için kayınbiraderim bir şey demedi.” Yıllar önce yeni gelinken yaşadığım bir hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum...Kaynanam, hasta...

“Bizi şehir merkezine gönderince doktor söylediği için kayınbiraderim bir şey demedi.”

 Yıllar önce yeni gelinken yaşadığım bir hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum...

Kaynanam, hasta çocuğumu doktora götürme bahanesiyle bile şehre gitmemizi istemiyordu. Peki şehre gidersek ne olacak? Belki o vesileyle evleri şehirde olan annemlere giderim de altı aydır yüzlerini görmediğim anamı babamı görürüm. Ne bileyim o yıllar böyleydi...

Çocuğu doktora götürmek üzere hazırladım. Kayınbiraderim ile birlikte köyden yürüyerek ilçeye gittik. O zamanlar ilçe de köy gibiydi. Kayınbiraderim beni doktorun bulunduğu yere bıraktı. O da kendi derdinde. Gelmişken kasabada biraz gezecek. “Ben saat dörtte gelirim” sizi almaya dedi.

Akrabalarımızdan Nihal Teyzemin evinin yakınındaydık. Kayınbiraderim de ayrılınca gidip Nihal Teyzeme durumu anlattım. Dedim ki: “Altı aydır annemlerin yüzünü görmüyorum. Doktor beyin hanımını tanıyorsun. Ona söylesen de doktor beye iletse. Bizi şehir merkezine havale etseler. İlaç verip göndermeseler!..”

Nihal Teyzem hâlime bakıp acıdı. Doktorun hanımına...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Balama, tınaz, çeç 21 Haziran 2024 | 48 Okunma Aklıma geldikçe hâlâ gülerim 20 Haziran 2024 | 55 Okunma Kazvan Dağı anılarım 19 Haziran 2024 | 34 Okunma Çocukluğumun harman zamanı 18 Haziran 2024 | 66 Okunma Bu, o kitap değil!.. 17 Haziran 2024 | 66 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar