Köfte kokusuna bir kamyon kereste!

“Bu sözler bazılarına masal gibi gelir ama o kokuya bir değil üç kamyon bile indirilirdi...” Köyümüzün iki emektarıydı onlar... Nasır bağlamış elleriyle hayatı çile yapıp...

“Bu sözler bazılarına masal gibi gelir ama o kokuya bir değil üç kamyon bile indirilirdi...”

 

Köyümüzün iki emektarıydı onlar... Nasır bağlamış elleriyle hayatı çile yapıp örmüşler, yanık bağırlarını gerektiğinde alın teriyle söndürmüşlerdi...

Şimdi hayatın zorluklarından söz edenler vardır elbet... Ama o zaman da kolay değildi kazanmak... Kolay değildi hayat...

Kimine rüzgâr gülü gibi eğlence iken kimine meltem gibi esen hayat kimine yaprak kıpırdatmıyordu...

Böyle zor geçen günlerden birinde “ya nasip” diyerek amelelik yapmak üzere ilçeye yollanıyorlar köyden...

Gittikleri yer belli... İlçenin en işlek kahvesi... Vakit de öğleye yaklaşıyor hani...

Kahvenin yanında da bir köfteci var. Yakmış odun kömürünü, ısıtmış mangalı, atmış üstüne köfteleri cızır cızır cızırdıyor...

Arkadaş o köftenin cızırtısı kulakları en tatlı nağme gibi cilalar iken kokusu da burun deliklerinden girip vücudun tamamına temenna gönderiyor...

O kokuya bayılmamak mümkün mü? Bir kokuyor, bir kokuyor ki dönüp bakmamak...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Bir ömür böyle geçti... 17 Mayıs 2024 | 68 Okunma “Oğlum ben dua bilmem!” 16 Mayıs 2024 | 455 Okunma Köfte kokusuna bir kamyon kereste! 15 Mayıs 2024 | 104 Okunma Misafir hiç bekletilir mi? 14 Mayıs 2024 | 262 Okunma Tatvan’da misafirperverlik 13 Mayıs 2024 | 14 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar