Gözlerinden tanıdım...

“Gizli gizli ağlıyormuş ama korkusundan üvey annesini babasına şikâyet edemiyormuş...” Ortaokula gittiğimiz günlerdi. Sınıfımızda biraz kendini beğenmiş, biraz ukalâ bir sıra...

“Gizli gizli ağlıyormuş ama korkusundan üvey annesini babasına şikâyet edemiyormuş...”
Ortaokula gittiğimiz günlerdi. Sınıfımızda biraz kendini beğenmiş, biraz ukalâ bir sıra arkadaşım vardı. Doğrusunu söylemek gerekirse ondan hiç hoşlanmıyordum. Birçok hareketini de nefretle karşılıyordum. Elbette ki o da benden hoşlanmıyordu. Zaten kimseyi sevmiyordu… Bize göre hâli vakti yerinde bir ailenin kızıydı. Bu rahatlık onu öğrenci olmaktan bile uzaklaştırıyordu. Derslere çalıştığı da yoktu ödevleri yaptığı da… Bu gamsızlığından biraz da kilo almış tombik bir şey olmuştu…
Fakat bu arkadaşımız bir gün okula gelmedi… Galiba rahatsız filan olmalıydı. O yıllarda arkadaşlara telefonla ulaşma şansımız yoktu. Evlerini de bilmiyorduk. Nihayetinde çocuktuk. Gerçi hâlini hatırını sormayı da hiç akıl etmedik. Dedim ya sevmediğimiz ilgilenmediğimiz bir arkadaşımızdı…
Bir gün beş gün derken arkadaşımızın devamsızlığı artıyordu. Okulda öğretmenlerimize de soramıyorduk. O yıllarda yirmi gün devamsızlık yapan sınıfta...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Askerin gördüğü rüya... 01 Aralık 2021 | 48 Okunma Anlatmam istenen anekdot 30 Kasım 2021 | 58 Okunma Beni şaşırtan beyefendi 29 Kasım 2021 | 84 Okunma Babasına acımayan genç!.. 27 Kasım 2021 | 77 Okunma Serde gençlik olunca... 26 Kasım 2021 | 66 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar