Çocuklar bilmeden ağlar

“Yangından kurtarır gibi dükkânın dışına alıp aceleyle kepenkleri indirip kapıyı kilitlediler...” Gazetemiz sayesinde, hâtıraların ne kıymetli olduğunu fark ettim. Ben de sizinle yıllar...

“Yangından kurtarır gibi dükkânın dışına alıp aceleyle kepenkleri indirip kapıyı kilitlediler...”
Gazetemiz sayesinde, hâtıraların ne kıymetli olduğunu fark ettim. Ben de sizinle yıllar geçtiği hâlde unutamadığım annemin vefatıyla ilgili o acı günümü paylaşacağım... Elbette ölüm ve ayrılık biz insanlar için ama insan ne kadar büyürse büyüsün içindeki özlem hep taze kalıyor…
Bundan tam dokuz yıl önce idi. Babam annem ve üç kız kardeşimle biz de mutlu ve huzurluyduk. Annem dördüncü hamileliğinin son günlerini yaşıyordu.
O sabah sancısı olmadığı hâlde “doğum günleri geçti” diyerek annemi hastaneye götürmüşlerdi.
Bizim bir tuhafiye dükkânımız vardı. Ben ve arkadaşım dükkânımıza gittik. Bu arada heyecanla annemden müjdeli bir haber bekliyorduk. Üstelik doğacak olan kardeşimiz için de alacağımız hediyelerin hayallerini kuruyorduk...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Hayallerim suya düştü... 16 Ekim 2021 | 67 Okunma İçime doğan para!.. 15 Ekim 2021 | 85 Okunma Ahilik dediğin nedir ki? 14 Ekim 2021 | 190 Okunma Babam “bunları alıştırma” demişti!.. 13 Ekim 2021 | 161 Okunma Beğenmediğimiz yatılı okul... 12 Ekim 2021 | 140 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar