Boğmacadan 33 çocuk ölmüştü

“Oğlum bununla ne yapacaksın?” dedi, “Köyde lastik ayakkabı tamir edeceğim” dedim. O yıllar şimdiyle kıyas edilemeyecek derecede yokluk yıllarıydı. 18 km yolu yaya gidip yaya gelerek bir yük odunu 2 liraya...

“Oğlum bununla ne yapacaksın?” dedi, “Köyde lastik ayakkabı tamir edeceğim” dedim.
 
O yıllar şimdiyle kıyas edilemeyecek derecede yokluk yıllarıydı. 18 km yolu yaya gidip yaya gelerek bir yük odunu 2 liraya satıp, ilçeden 2 litre gazyağı, 3 kg da tuz alıp geri kalanı evin ihtiyacı için eve götürürdük. Acıkınca 20 kuruşluk helva ancak alabilirdik. Ekmeğin arasına dürüp yerdik.
Hayat böyle devam ederken 1951-52 kışı köyümüzdeki camiye gidip Kur’ân öğrenmeye çalıştım. 4 ay sonunda Kur’ân-ı kerimi yarıya...
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Sormaya cesaret edemeyince... 26 Eylül 2020 | 23 Okunma Müdür beyin kısık sesi... 25 Eylül 2020 | 62 Okunma Acı, yürekte eskimiyor... 24 Eylül 2020 | 128 Okunma Yazmak düşüncenin fotoğrafıdır 23 Eylül 2020 | 52 Okunma Üç kere kura mı olur? 22 Eylül 2020 | 141 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar