Babama yine borçlu kaldım...

“Elimden geldiğince yardım etmeliydim babama. Başka çaresi yoktu; yüreğimi susturmanın.” Köydeki çocukluğumla ilgili hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum... Sabah serinliğinde yürümenin...

“Elimden geldiğince yardım etmeliydim babama. Başka çaresi yoktu; yüreğimi susturmanın.”
Köydeki çocukluğumla ilgili hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum... Sabah serinliğinde yürümenin güzel olduğunu, tecrübelerimden bilirdim zaten. Güneş, özellikle kış mevsimi güzeldir. İçini ısıtır insanın. Ya haziran, temmuz ve ağustosta?
Hele Antalya ve Manavgat’taysanız! Hele hele güneşin bağrında yürümek zorundaysanız!
Bir de üzerinizde yük var ve ağaç yoksa hiç çevrenizde?
Hem benim kitap, defter dolu bavulumu, hem kendi heybesini taşıyan babam, güneşle birlikte boncuk boncuk terlemeye de başlamıştı. Onun yerine koydum da kendimi, sızlayıp durdu yüreğim.
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Keşke babama sorsaydım 06 Ağustos 2022 | 56 Okunma “Bak bakalım nereye geldik?” 05 Ağustos 2022 | 50 Okunma Anılarda kalan köşelerim 04 Ağustos 2022 | 77 Okunma Şimdi o iş yerinde çalışıyorum 03 Ağustos 2022 | 101 Okunma O memur bana umut oldu... 02 Ağustos 2022 | 178 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar