“Aklım almıyor bu anlattıklarını...”

Millet fakirlikten, açlıktan çaresizlikten inliyordu. Ot-kök yiyorduk ölmemek için...”  İhtiyar ninem yıllardır içinde sakladığı sırrını anlatmaya başlamıştı. Heyecanla...

Millet fakirlikten, açlıktan çaresizlikten inliyordu. Ot-kök yiyorduk ölmemek için...”
 
 
İhtiyar ninem yıllardır içinde sakladığı sırrını anlatmaya başlamıştı. Heyecanla sözünün devamını dinliyordum:
“Yazı-kaderde varmış, biz Yusuf Deden ile evlendik.
- Dedem; demek ki kaçırılacak biri değilmiş!
- Öyledir! Herkes sever, sayardı. Takva ehli, fehimli (anlayışlı) biriydi. Evliliğimiz ilk senesinde; Rusların Erzurum ve kazalarından çekildiğini, isteyen ailelerin köylerine geri dönebileceklerini duyduk.
- Bu habere ne kadar sevinmişsinizdir, kim bilir ninem?
- Sevindik sevinmesine de… Ailemiz karar vermede zorlandı… Deden tarafı gitmekten yanaydı, babam ve kardeşlerim bir daha o acıları, sıkıntıları yaşamak istemiyordu.
YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Espri bile yapmışlardı... 30 Eylül 2020 | 51 Okunma "Biz baş edemedik o kendisi geldi!" 29 Eylül 2020 | 46 Okunma Hem ağladım hem de yazdım... 28 Eylül 2020 | 125 Okunma Sormaya cesaret edemeyince... 26 Eylül 2020 | 42 Okunma Müdür beyin kısık sesi... 25 Eylül 2020 | 65 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar