Zelzelenin ardından

Tıpkı yerküre gibi, insanın kalbinde de bazen zelzele oluyor. Bu kez Ankara’daydım, depremi yaşamadım ama telefonlar çalışmayınca, çocuklarıma, kardeşlerime ulaşamayınca, kalbim...

Tıpkı yerküre gibi, insanın kalbinde de bazen zelzele oluyor. Bu kez Ankara’daydım, depremi yaşamadım ama telefonlar çalışmayınca, çocuklarıma, kardeşlerime ulaşamayınca, kalbim sıkıştı. Senkronize bir zelzeleyi de biz uzaktakiler yaşadık. Yakınlarına ulaşamayınca, insanın beyni çatlıyor, kalbi daralıyor. Allah, İstanbul’umuzu korusun, tüm şehirlerimizi korusun, Allah yerküreye mühlet versin... Tabii afetlerde, insan kendi küçüklüğünü, acziyetini bir kez daha görüyor. 

1999 Marmara Depremi, pek çoğumuzun zihninde tazeliğini koruduğu için panik sıçraması yaşadık. Deprem kuşağındayız, bunu biliyoruz ama o kadar. 20 yıl önceki faciadan bu yana nasıl bir tecrübelenme yaşadık, nasıl bir hazırlığımız var, son zelzeleden sonra maalesef tüm “başıboşluğumuz”la bunu hep birlikte g&ou

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Yeni küresel paradigma, yeni dünya gerçekleri... 28 Kasım 2021 | 68 Okunma "Müslümanlar niçin hiç ahiret yokmuş gibi yaşıyorlar?" 24 Kasım 2021 | 4.329 Okunma Hacı Bayram'da bir bahar vedası... 21 Kasım 2021 | 428 Okunma "İslam bir sevinçti kaplardı içimizi" 17 Kasım 2021 | 742 Okunma Şehirde şiddet ve ölümcül aşırılıklar 14 Kasım 2021 | 235 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar