Oğulların nöbeti; Oğulpınar

Reyhanlı/Oğulpınar sınır karargahına doğru uzandıkça, çayırlar gümrahlaşıyor, insem içlerine koşsam, belime kadar gelir boyları. Sarı çiğdemler, pembe çuhalar, narin gelincikler...

Reyhanlı/Oğulpınar sınır karargahına doğru uzandıkça, çayırlar gümrahlaşıyor, insem içlerine koşsam, belime kadar gelir boyları. Sarı çiğdemler, pembe çuhalar, narin gelincikler arasında yanlarından geçerken asker selamına duran neşeli çocuklar... Mor koyunlarıyla yemyeşil yamaçlara yayılmış sessiz çobanlar, havariler gibi, değneklerini kaldırıyorlar. Erken güneşlerden teni kavrulmuş çocuklar ellerinde bayraklarla duvarlara tırmanıyorlar. Uçaktaki neşe, sınır karargahına doğru yaklaştıkça otobüsteki toza, hüzne ve alçak sesle süreklileşen telaşlı dualara bırakıyor yerini. Biz büyük bir yere doğru gittiğimizi anlıyoruz.

***

Nasıl bir şey bu çözebilmiş değilim, Mehmetçikler kardeşmişçesine benziyor birbirine. Küçükken de böyle

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Siyasette bir “Güldal”ı... 05 Aralık 2021 | 161 Okunma Rahmet Gençliği... 01 Aralık 2021 | 80 Okunma Yeni küresel paradigma, yeni dünya gerçekleri... 28 Kasım 2021 | 71 Okunma "Müslümanlar niçin hiç ahiret yokmuş gibi yaşıyorlar?" 24 Kasım 2021 | 4.331 Okunma Hacı Bayram'da bir bahar vedası... 21 Kasım 2021 | 431 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar