Almanya krizi

Almanya ile Türkiye arasındaki gerilimin tarihi yeni değil.Şansölye Merkel’in, Türkiye’nin AB’ye tam üyelik konusunda geçmişte Ankara’yı rencide eden ifadeler de kullandığı yaklaşımı...

Almanya ile Türkiye arasındaki gerilimin tarihi yeni değil.
Şansölye Merkel’in, Türkiye’nin AB’ye tam üyelik konusunda geçmişte Ankara’yı rencide eden ifadeler de kullandığı yaklaşımı malum.
Mülteci krizi nedeniyle kurulan işbirliğinin, konjonktürel ve Türkiye’nin AB hedefini kucaklamaktan uzak bir uzlaşı olduğu da maalesef kanıtlandı.
Türkiye-Almanya ilişkilerini bugüne getiren gözle görülür kırılma noktaları belli.
Die Welt gazetesinin Türk asıllı Alman vatandaşı olan muhabiri Deniz Yücel’in Türkiye’de tutuklanması.
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın, Almanya ziyareti sırasında Türk vatandaşlarıyla buluşmasına izin verilmemesi.
Ankara’nın, Alman milletvekillerinin önce İncirlik Üssü’nü, ardından da Konya’daki NATO Üssü’nü ziyaretlerine izin vermemesi. Almanya’nın, askerlerini Ürdün’e kaydırması.
Ve tabii, 15 Temmuz darbe girişiminin ardından Almanya’ya iltica talebinde bulunan çok sayıda askerin iade edilmesi talebine Berlin tarafından, “yargının konusu” gerekçesiyle sırt çevrilmesi.
Almanya, Türkiye’de tutuklu bulunan vatandaşlarının serbest bırakılmasını talep ediyor. Üstelik bunun için süre verecek kadar bilenmiş durumda.
Almanya’nın konu ettiği isimler; casusluk şüphesiyle tutuklu olan Die Welt muhabiri Deniz Yücel, Büyükada’daki toplantı sırasında gözaltına alınan insan hakları savunucusu Peter Steudner ile geçtiğimiz nisan ayındaki operasyonda tutuklanan Etkin Haber isimli ajansın tercümanlığını yapan Meşale Tolu.
Türkiye’nin Berlin Büyükelçisi’ne Almanya Dışişleri Bakanlığı tarafından verilen protesto notasının üslubu epey sorunlu.
Almanya Dışişleri Bakanı Sigmar Gabriel’in açıklamaları da.
Gabriel, yeterince sabreden bir Almanya’dan söz ediyor.
AB konusunu gündeme getiriyor, Türkiye’deki Alman sermayesinin Türkiye’deki yatırımlarıyla, verilen yardımları kesmekle adeta tehdit ediyor.
Almanya penceresinden bakıldığında, ilişkileri bu noktaya getiren gelişmelerin temelinde Türkiye’de 15 Temmuz sonrasında daha tartışmalı hale gelen yargı bağımsızlığı konusu yatıyor. Demokrasi ve terörle mücadele yöntemlerine ilişkin yaklaşım farklılıkları arasındaki makas da bu nedenle açıldıkça açılıyor.
Ankara’nın ajandasındaki tarihler ise çok daha eski. 
Örneğin, 40 yıldır bu ülkeye musallat olan terör örgütü PKK’nın Avrupa’daki merkezinin Almanya olması gibi.
Almanya’daki Türk düşmanlığının temsilcilerinden neo-Nazi NSU örgütünün davasının bir türlü sonuçlanmaması gibi.
Buna FETÖ mensubu subayların kaçtıkları Almanya’da nefes alması da eklenmiş durumda.
2007-2017 arasında iadesini talep ettiğimiz, 81’i PKK’lı, 16’sı FETÖ mensubu 162 şahıstan sadece 3’ünü iade eden, 117’sinin iadesini doğrudan reddeden, 8’inin dosyasını kapatan, 34’ü hakkında da hâlâ karar vermeyen bir Almanya’dan söz ediyoruz.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
24 Haziran sonrasındaki şema 30 Mayıs 2018 | 8.855 Okunma Gençleri hangi parti kazanacak? 26 Mayıs 2018 | 7.522 Okunma Güçlü Meclis, güçlü hükümet 25 Mayıs 2018 | 173 Okunma 1. bölge, 1. sıra büyük sorumluluk 23 Mayıs 2018 | 520 Okunma Liste kulisleri 19 Mayıs 2018 | 8.443 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar