Psikiyatristime nihayet 'Sen deli misin' dedim

15 yıl önce geçirdiğim beyin kanaması nedeniyle paralimpik oyunlara katılabilecek duruma düşmüştüm. Bunca yıldır sol ayağımla hep yanlış basarak yürüyorum...

Dizimin amortismanı bu duruma dayanamazdı tabii. Sonunda diz amortismanı galiba tamamen koptu. Şimdi adımı attığımda bacağıma sanki kama saplıyorlar.
Deli babamla birlikte dışarıya çıkmama kararı zaten almış olduğumuzdan bu durum beni çok zorlamadı. 
Sadece her gün bahçenin her santimetrekaresini bıkıp usanmadan, nedense, koklamak zorunda olan ve benim de bundan en azından kendileri kadar zevk almamı bekleyen iki köpeği gezdirmek beni zorluyor.
Köpeklerim filozof yapılılar. Sıkça koklamayı kesip ufuklara bakarak dalıyorlar. Ne düşünüyorlar bilemiyorum ama derin bir şeyler olduğu belli. Çünkü her yeri devamlı koklamak gibi çok önemli bir faaliyete ara verdiklerine göre derin olmalı düşündükleri.
Köpeklerime daha iyi hizmet vermek benim kalan tek idealim bir süredir.
Geçmişte daha farklı bir ülkede yaşayacağımı düşünmüştüm. "Farklı bir yaşam hayal"diyordum. Mutlu olabileceğime inanmaktaydım. Şimdi gerçekçi oldum zorunlu olarak ve bunları bir kenara bıraktım.
Artık köpeklerimi iyi gezdirebilirsem, onları mutlu görürsem ben de mutlu olabiliyorum. Yanianlayacağınız ideal yaşam hedefimi iyice aşağı çekmiş durumdayım.

***

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Ciddiyetin son nefesi 21 Mayıs 2019 | 1.175 Okunma İstanbul Havalimanı ilk deneyim 20 Mayıs 2019 | 3.869 Okunma Türkiye'nin ebedi sorunlarına yeni eklenen unsur 19 Mayıs 2019 | 1.899 Okunma Ameliyat 18 Mayıs 2019 | 1.757 Okunma Babamın ağzı 17 Mayıs 2019 | 1.757 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar