Bir daha tekrar edilmeyen sabahlar...

Sağda solda mini su birikintileri donmuş. Çimenlerin üzerinde asabi bir kırağı örtüsü var. Kuşlar, en çok onlar hissederler havaya yayılan sertliği. Ötücü olanlar buldukları gedikte belki de zamanın çiçeklenmesini, güneşin yüz gösterip bütün şevkiyle yayılmasını bekliyorlar. Yine de çapkın bir sığırcık sürüsü upuzun çığlıklarla üzerimden patavatsızca geçti. En öndeki grup helezonlar çizerek geride gelenleri yekpare bir dans havasına soktu. Havada tülden bir perde varmışçasına kısa ve anlık gaga vuruşlarıyla sıyırıp ilerlediler. Uzakta sönük köpek havlamaları ucuna takılmak ister gibiydi bu şamatanın. Fakat bu gönülsüz havlamalarda biraz da uyuşuk bir ana gönülsüz dahil olma isteği vardı. Bir kurt görseydi bu sürüyü uzun uzun ulurdu. Bir böcek fark...