İslam’ın özü sevgidir

İslam'ın özü sevgidir. Kuran-ı Kerim'de sevginin karşılığı "hub" ile ifade edilir. Allah'ın mümini sevmesi "hub" ile ifade edilir. Müminin Allah'ı sevmesi de "hub" ile anlatılır.
Yüce Allah kulunu sever. Sadık, mümin, temiz, duru kulunu sever. İnsan da Rabb'ini sever. Hz. Muhammed'in (SAV) sıfatı da "Habibullah"tır. Allah'ın sevgilisi, yegânesi olarak anılır Efendimiz. Tıpkı Hz. İbrahim'in "Halil" (dost) olarak anılması gibi.

TESLİMİYET GEREKİR
Mümin, yüce Allah'a ibadet ederken sevgiden kaynaklanan bir kulluk aşkıyla hareket eder. Mümin iyilik yaparken karşılığında cennet olsun diye değil, yüce Rab razı olsun diye yapar. Müminin bütün hayatı şu denkleme oturur:
Allah'ı sevmek.
Allah'ın rızasını kazanmak.
Allah'ın has kullarının arasına girmek.
Yüce Allah kulunu severse -kul bu sevgiyi hak ederse- onun kalbini kendisiyle meşgul eder. Kalbi Allah'ın aşkı, sevgisi, hayranlığı ve özlemiyle dolar. Burada arzulanan şey sadece yüce Allah'ı sevmek değil, yüce Allah tarafından...