Döner dolaşır bize patlar mı?

Önce Ahmet Hakan yazdı, Hande Fırat hem de bir yazı dizisiyle Ahmet Hakan’a destek verdi. Hürriyet’in iki ağır topu, gazetecilerin siyasetçiler adına konuşmasına artık bir son verilmesi, siyaseti siyasetçilerin konuşması, gazetecilerin ise soru sorma, analiz yapma görevine geri dönmesi gerektiğini yazdı.

Bir iki köşe yazısı olsa, “Meslek içi mesele, kurum içi tartışma herhalde” der geçilirdi ama iki isim yazılarında bu konuyu devam ettirdi.

Ahmet Hakan ilk yazısında, “AKP’li siyasetçileri dinliyorum çok güzel konuşuyorlar. Kendilerini savunmakta mahirler. Bizim onlar adına konuşmamıza gerek yok” diyerek topa yumuşak girdi. Hande Fırat ise “Anchor kime denir, spiker kime denir? Amerikan basınında teamül nasıldır? Bizde işler nasıl yürüyor?” karşılaştırması yapmış. “Spikerler ne kadar yorum yapmalı?” tartışmasına girmiş. Amerikan-Türk basını karşılaştırması yaparken, “Orada tarihten örnek verdiği için hücreye atılan, savcıya yan baktığı için hapislerde çürütülen yok” dememiş, o konulara hiç girmemiş. Halbuki temel meselemiz spikerlerin diksiyon, makyaj bilmemesi değil, ifade özgürlüğünün sıfırın altında olması. Fırat, aslında bu karşılaştırma yazısıyla zamanın ruhuna da kaçırmış. “Batıda böyle bizde ne eksik” tartışmaları on yıl öncesine ait. Artık Batıda nasıl yapılıyorsa biz tersini yapmalıyız, uluslararası standart da neymiş, kimse bizim kadar bilemez fazındayız. Her neyse…

***

Bu yazılara ilk tepki Zafer Şahin’den geldi. Şahin uzunca bir tweet atarak, “Bu kadar gözünüze battıysa ben de CNNTÜRK’te yayına çıkmam, kendi Youtube kanalımda devam ederim” yazdı. Şahin’e açık destek AKP Genel Başkan Yardımcısı Faruk Acar’dan geldi. Acar “Milli meselelerde tarafsızlık asla bir duruş olamaz” dedi. “AKP’li siyasetçiler zaten sahada, yapılanları anlatıyor, çalışıyor” diye yazdı. Acar’ın paylaşımından sonra partiden Şahin’e art arda destek açıklamaları geldi.

Ahmet Hakan bunun üzerine bir yazı daha yazdı, özetle şöyle dedi: “Bir kez daha söylüyorum: Bırakalım artık gazetecileri ayırmayı, kutuplaştırmayı, itibarsızlaştırmayı, ille de bir yerlere yamamayı, gözünü oymayı.”