Bir cadılarımız eksikti… Artık varlar…

Ne üzülmesini biliyoruz ne de sevinmesini. Bir tarafımız kanlı gözyaşları dökerken diğer tarafımız ithal eğlenceliklerin peşinde koşuyor.Sen aklımıza mukayyet ol ya Rabb…Cuma günü öğlen...

Ne üzülmesini biliyoruz ne de sevinmesini. Bir tarafımız kanlı gözyaşları dökerken diğer tarafımız ithal eğlenceliklerin peşinde koşuyor.

Sen aklımıza mukayyet ol ya Rabb…

Cuma günü öğlen saatlerinden sonra meydana gelen İzmir depreminin ardından yaşananlar yürek burkucu. Enkaz altında kalan insanlarımız kurtarılmayı beklerken hepimizin canı ağzına geldi. Hep birlikte gidenlerimiz enkazı kaldırmaya çalıştı, gidemeyenlerimiz ise ellerini duaya kaldırıp Mevla’ya yakardı.

Rabbim deprem ve afet benzeri olayları hiçbir kimseye ve hiçbir beldeye yaşatmasın.

Yaklaşık üç gündür İzmirli kardeşlerimizin acılarıyla yatıyor acılarıyla kalkıyoruz. Onlarla hüzünleniyor onlarla ağlıyoruz.

“Abi, beni bırakma” diyen enkaz altındaki depremzedenin kurtulmasını dört gözle bekliyoruz.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Yirmili yaşlar ne kadar masum? 06 Mayıs 2021 | 121 Okunma Alkol ve Teravih 03 Mayıs 2021 | 272 Okunma Sezai Karakoç mektup yazdı... 29 Nisan 2021 | 515 Okunma Bir türlü aile olamadık… 26 Nisan 2021 | 267 Okunma Ruh cephesi unutuldu.. 22 Nisan 2021 | 131 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar