Ey omzumun üstünde oturan melek

Yaklaşan yaklaştı.Gün geceye, gece güne ulanır.Tomurcuk patlar, yaprak yeşile kavuşur.

Yumurtadan çıkan ördek yavrusu, kara gecede kara kumun üzerinde çırpınan minik kaplumbağa, kayayı delen incir, hangi sevdaya kapıldı?

Kendi giden adı kalan ne varsa. Nereye koşuyor? Ve başını taştan taşa vurup coşan su niçin hıçkırıyor? Elbette bir vakte varmak için.

Damlanın içindeki ummanı görmek için. Göz görmez, gönül görür. Ukubatta niyabet cari olmaz. Bu sebeple.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Nitelik ile nicelik 22 Ocak 2020 | 137 Okunma Hesabı unutma 15 Ocak 2020 | 87 Okunma Nereye? 08 Ocak 2020 | 135 Okunma Müminin muradı 01 Ocak 2020 | 129 Okunma Medeniyet alfabesi Dünyanın zulüm gören tüm çocuklarına 25 Aralık 2019 | 72 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar