Cihadın terk edilmesiyle cinayetler çoğalır

Tuğyanın içimizdeki izleri, nefret vaizleridir. Öyle bir memleketteyiz ki; kimi nalına, kimi mıhına vuruyor. Sosyal adalet kaybolmuş kimi viranda, kimi köşkte oturuyor.

Zulüm ve zalimlerle birlikte zulme ve zalimlere seyirci olanları da bitirir bu nefret ve gurur. Mazlumların ahı engel dinlemez hayatın merkezine oturur.

“Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor.” (İbrahim Sûresi/ 42)

Tuğyankâr mütecavizlere karşı suskunluk, dinde çürümenin, imanda çözülmenin, amelde yozlaşmanın habercisidir. Hilafetin ilgasından sonra bu topraklarda olup bitenlere şahid olan şair Müslümanların “İman Öfkesi”ni sorguluyor:

“Sen ki, bir sapık ırza geçse nefret kusarsın;

Milletin ruh ırzına geçerler de susarsın!”

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Sahte ilahlarla sevinenler 25 Kasım 2020 | 63 Okunma Allahû Ekber, Vallahû Ekber Kur’ân-ı Hâkim Bize Rehber/2 18 Kasım 2020 | 59 Okunma Allahû Ekber, Vallahû Ekber Kur’ân-ı Hâkim Bize Rehber/1 11 Kasım 2020 | 104 Okunma Nasihatçileri sevmemek helak sebebidir 04 Kasım 2020 | 98 Okunma Yerleşik kibri aşmak / 2 28 Ekim 2020 | 66 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar