Selamün aleyküm/ Şimdi reklamlar!

Eskiden çok eskiden insanlar duygularını daha dolaysız dışa vururdu sanki. O birden ortaya çıkan bilinçaltları, anlık reflekslerdeki doğallık, içerik ne olursa olsun atmosfere daha sahici bir hava pompalardı....

Eskiden çok eskiden insanlar duygularını daha dolaysız dışa vururdu sanki. O birden ortaya çıkan bilinçaltları, anlık reflekslerdeki doğallık, içerik ne olursa olsun atmosfere daha sahici bir hava pompalardı.   O zamanlarda da ‘fenomen’ler vardı, alabildiğine doğal, içten ve sansürsüz.   Bunlardan bir kısmına çocukluğumun geçtiği o küçük Akdeniz dağ kasabasında bizzat şâhit olmuştum. Onlar bir tür yerel halk kahramanlarıydı. Şakaları, latifeleri, sözleri zaman zaman can yaksa da hiçbir zaman bir tatsızlıkla sonuçlanmazdı. Şakaya maruz kalanlarda da bir olgunluk, bir ‘olur böyle azizim’ havası vardı.   Eskiden çok eskiden çocuklar da başka bir âlemdi sanki.   Beş yaşında iftar için pide almaya gönderilen bir çocuk pideyi almış ve komşuya götürmüştü. Alkışlanmıştı tabii.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Medya Genelkurmay Başkanlıkları 16 Ekim 2019 | 9 Okunma Uğuldayan masa 14 Ekim 2019 | 13 Okunma Bir eser bir yazar 12 Ekim 2019 | 94 Okunma Hayatın içindeki taşralar 09 Ekim 2019 | 9 Okunma Kanlıca’nın ihtiyarları 07 Ekim 2019 | 20 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar