Selamün aleyküm/ Şimdi reklamlar!

Eskiden çok eskiden insanlar duygularını daha dolaysız dışa vururdu sanki. O birden ortaya çıkan bilinçaltları, anlık reflekslerdeki doğallık, içerik ne olursa olsun atmosfere daha sahici bir hava pompalardı....

Eskiden çok eskiden insanlar duygularını daha dolaysız dışa vururdu sanki. O birden ortaya çıkan bilinçaltları, anlık reflekslerdeki doğallık, içerik ne olursa olsun atmosfere daha sahici bir hava pompalardı.   O zamanlarda da ‘fenomen’ler vardı, alabildiğine doğal, içten ve sansürsüz.   Bunlardan bir kısmına çocukluğumun geçtiği o küçük Akdeniz dağ kasabasında bizzat şâhit olmuştum. Onlar bir tür yerel halk kahramanlarıydı. Şakaları, latifeleri, sözleri zaman zaman can yaksa da hiçbir zaman bir tatsızlıkla sonuçlanmazdı. Şakaya maruz kalanlarda da bir olgunluk, bir ‘olur böyle azizim’ havası vardı.   Eskiden çok eskiden çocuklar da başka bir âlemdi sanki.   Beş yaşında iftar için pide almaya gönderilen bir çocuk pideyi almış ve komşuya götürmüştü. Alkışlanmıştı tabii.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İnsan vazgeçen bir canlıdır 23 Mayıs 2019 | 43 Okunma Bir İrlandalı 21 Mayıs 2019 | 132 Okunma Saatler yavaş günler hızlı geçerken 17 Mayıs 2019 | 9 Okunma Selamün aleyküm/ Şimdi reklamlar! 16 Mayıs 2019 | 114 Okunma Zihinsel öncelik sıralaması 14 Mayıs 2019 | 116 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar