Hasan Dağı’na baka

Onu ilk otuzbeş yıl önce görmüştüm ve sonra Maraş-İstanbul arası gidiş gelişlerde bazan bir otobüsün, bazan bir arabanın penceresinden hep selamlamıştım. İki gün önce ona yaklaştım...

Onu ilk otuzbeş yıl önce görmüştüm ve sonra Maraş-İstanbul arası gidiş gelişlerde bazan bir otobüsün, bazan bir arabanın penceresinden hep selamlamıştım. İki gün önce ona yaklaştım, içinde ilerledim ve eteklerine ayak bastım. “Hasan dağı Hasan dağı, eğil eğil bir bak…” Ruhi Su’nun kırk yıldır içimde yükselen eşsiz yorumu ile dağın görüntüsü nihayet cem oldu. Aksaray’daki aziz dostum Zeynel Abidin Koyuncu’nun müşfik mihmandarlığı eşliğinde Hasan Dağı’nı bu defa daha yakından müşahade ettim. Zirvesi hâlâ karlıydı dağın. Oradan Erciyes’e, ve dağlara bakan adama, yani ki Dursun Çiçek üstada bir selam çaktım. Sonra sıkı bir yağmur ve doluyla yakın temas eyledim dağın içinde. Çiçekleri, ağaçları, eşekleri, inekleri, koyunları, keçileri, kelebekleri, suları, küçücük gölleri, börtü böceği bir de dağın eteğinde izledim. Başı dumanlı dağı akşama doğru şehre dönerken pırıl pırıl bir güneş altında ardımda bıraktım. Ama o bizi izliyordu.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Bir çocuktan birkaç post çıkarmak 22 Şubat 2020 | 244 Okunma Okulda havlayan bir Fındık 20 Şubat 2020 | 104 Okunma Şifreler deşifreler 18 Şubat 2020 | 124 Okunma Şeylerin içinden 15 Şubat 2020 | 40 Okunma Dijital agoralar 13 Şubat 2020 | 33 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar