Gündelik hayat cellatları

Daha çok metropollerde görüyoruz onları. Şehir yok artık. Sokağa adımınızı attığınız andan itibaren karşılaşıyorsunuz, kaçışınız pek yok gibi.

Yürürken ovada yalnız yürüyormuş gibi ellerini kollarını sallaya sallaya geliyorlar, kenara çekilmezseniz kesinlikle tepeleyip geçme kararlılığındalar. Otobüse dolmuşa bindiniz diyelim; telefonla kafa ütüleyenler, yayılarak oturanlar vs. Özel arabanızla gidiyorsanız, daha felaket şeylerle karşılaşmaya hazır olun: Sinyalsiz sağa sola dalmalar,  şehir içinde sol şeritten ayrılmayan kamyonlar, otobüsler, önünüzde birden duran, ters yönden gelip siz suçluymuşsunuz gibi hırtlık yapanlar, o lanet kornalarını olur olmaz çalanlar  ilh… Ve kendi hakkınıza ilişkin bir tutum almaya kalkıştığınızda levye, sopa, silah…

Neden? Eğitim mi berbat, tam da burada lâzım olan, kuralları ihlâl edeni terbiye edecek devlet mi yok? Her şeyi de devletten beklemeyelim canım, devletin bin türlü derdi var zaten. Peki tamam, nasıl olacak o halde. Bu hır gür cangılı, bu saygısız, hoyrat ve gündelik hayatı zehreden dingillikler içinde mi geçecek bir ömür?

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İçerisi/dışarısı 28 Mart 2020 | 652 Okunma Bir çocuktan birkaç post çıkarmak 22 Şubat 2020 | 287 Okunma Okulda havlayan bir Fındık 20 Şubat 2020 | 125 Okunma Şifreler deşifreler 18 Şubat 2020 | 145 Okunma Şeylerin içinden 15 Şubat 2020 | 45 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar