İsyanla karışık ironik bir tavır

İkibin yılında bir haziran akşamı saatlerce ayakta beklediğim Roger Waters’ın, gitarına ilk vurduğunda çıkardığı sesle birlikte Açık Hava sahnesini inleten müzik, dünyama müthiş bir zenginlik katmıştı.

İşte Jethro Tull yalnızlığımın gecelerinde bir yaz akşamı, tırnaklarıyla dokunduğu gitarının metal sesini ve sanki ruhunu üflediği o olağanüstü flüt ezgilerini dinlerken bambaşka limanlara doğru yolculuğa çıkıyordum. İtiraf etmeliyim ki özellikle bunalımlı dönemlerimde bolca jethro Tull dinlemek adeta ilaç gibi gelmiştir. Çünkü Jethro Tull bir yandan insanın içini kıpır kıpır ederken bir yandan da ince bir hüzün akar şarkılarından. İşte Anderson’ın flütü ve sesinden insanın ruhuna akan o hüzün, modern dünyanın dayatmalarına karşı isyanla karışık ironik bir tavırdır aynı zamanda.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Batı ahlaken çöküyor ama bizim ahlakımız 17 Şubat 2020 | 387 Okunma Batılılaşma mı bal kavanozunu yalamak mı 14 Şubat 2020 | 73 Okunma Ah şu dış politikadaki değerli yalnızlı 12 Şubat 2020 | 235 Okunma İktidar eleştirisi ‘dış güçler’in oyunu olabilir mi? 10 Şubat 2020 | 214 Okunma Caz-iman ilişkisi ya da çağı sorgulamak 09 Şubat 2020 | 124 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar