Ben o eski beni arıyorum...

Dünyevileştikçe yürek yanımız zayıflıyor. Emellerimiz artıkça, amellerimiz...

Dünyevileştikçe yürek yanımız zayıflıyor.

Emellerimiz artıkça, amellerimiz eksiliyor.                                             

Nefsimiz her geçen gün azgınlaşıyor.

Nefsimize gem vuracak yüreğimiz kirlerle ve günahlarla örtülü.

O yüzden nefsimize yenik düşüyoruz.

Kimimiz şu ölçekte, kimimiz bu ölçekte.

Ama bir biçimde nefsimize yenik düşüyoruz.

Utanacağımız yanlışlıklar yapıyoruz.

Başımızı öne eğdirecek günahlarımız hayatımızın bir parçasına dönüşmeye başlıyor.

Birimiz yükselmek için diğerinin ayağına basıyor.

Daha çok yükselme hırsı dur durak bilmiyor.

Daha çok kazanma hırsı yiyip bitiriyor o pak yüreklerimizi.

Kutsallarımız çoğu kez sözde kalıyor.

Pratik hayatımızı şekillendiren gerçekler üzerinden yeni ilkeler ihdas etmeye başladığımızda giderek kendimiz olmaktan çıkıyoruz.

Hayatımızı kutsallarımıza göre tanzim edeceğimize, sürüklendiğimiz yeni hayatlarımızı meşrulaştıracak yeni ilkeler ve argümanlar üretiyoruz.

Giderek kendimiz olmaktan çıkıyoruz.

Bir başka şeye dönüşüyoruz.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Koronavirüsle imtihanım... 07 Kasım 2020 | 4.117 Okunma Can derdindeyken... 05 Kasım 2020 | 467 Okunma Ölümü yaşamak... 31 Ekim 2020 | 1.039 Okunma Bahçeli'ye ve Baykal'a kim operasyon çekti? 24 Ekim 2020 | 2.766 Okunma Tatar'ın kazanması ne anlam ifade ediyor? 22 Ekim 2020 | 764 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar